Skip to content

Porównanie toksyczności górnego odcinka przewodu pokarmowego rofekoksybu i naproksenu u pacjentów z reumatoidalnym zapaleniem stawów czesc 4

1 tydzień ago

487 words

Hipotezy wtórne wskazywały, że ryzyko potwierdzonych powikłanych zdarzeń (perforacja, niedrożność i ciężkie krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego) oraz ryzyko zarówno potwierdzonych, jak i niepotwierdzonych zdarzeń z górnego odcinka przewodu pokarmowego byłyby mniejsze u pacjentów przyjmujących rofekoksyb. Analizę proporcjonalnych zagrożeń Cox zastosowano do porównania efektu leczenia; obecność lub nieobecność w przeszłości zdarzeń ze strony przewodu pokarmowego była czynnikiem stratyfikacyjnym w analizie.17,18. Wyniki kwestionariusza Global Assessment of Disease Activity i zmodyfikowanej oceny stanu zdrowia zostały przeanalizowane pod kątem średniej zmiany od linii podstawowej podczas leczenia Kropka. Populacja pierwotna do analizy obejmowała wszystkich pacjentów z randomizacją. Analizy podgrup przeprowadzono przy użyciu analizy regresji Coxa.17,18 Oceniono interakcje pomiędzy leczeniem i podgrupami, aby ustalić, czy wpływ rofekoksybu w porównaniu z naproksenem był w tych podgrupach zgodny. Oceniliśmy dane dotyczące ogólnego bezpieczeństwa, oceniając przedziały ufności 95 procent różnic w proporcjach grup leczenia dla każdego zdarzenia niepożądanego.19 Wszystkie testy statystyczne były dwustronne.
Wyniki
Charakterystyka pacjentów
Tabela 2. Tabela 2. Podstawowa charakterystyka pacjentów. Od stycznia 1999 r. Do lipca 1999 r. Przebadaliśmy 9539 pacjentów i zapisaliśmy 8076; 4047 losowo przydzielono do przyjmowania rofekoksybu, a 4029 do naproksenu. Główne przyczyny wykluczenia stanowiły przeciwwskazanie do długotrwałego leczenia NLPZ (w przypadku 246 pacjentów), pozytywny test na krew utajoną w kale (203 pacjentów) i niespełnienie kryteriów włączenia (355 pacjentów). Mediana okresu obserwacji wynosiła 9,0 miesięcy w obu grupach terapeutycznych (zakres od 0,5 do 13). W sumie 5742 pacjentów (71,1 procent) nadal przyjmowało przypisane im leki do końca badania. Częstość przerwania leczenia była podobna w obu grupach: 29,3% w grupie rofekoksybu (16,4% z powodu zdarzeń niepożądanych, 6,3% z powodu braku skuteczności i 6,6% z innych przyczyn) i 28,5% w grupie naproksenu (16,1%). z powodu zdarzeń niepożądanych, 6,5 procent z powodu braku skuteczności i 5,9 procent z innych powodów). Dziewięćdziesiąt dziewięć procent pacjentów w obu grupach przyjmowało leki na co najmniej 75 procent dni badania. Charakterystyka linii podstawowej była podobna w obu grupach (tabela 2).
Skuteczność
Tabela 3. Tabela 3. Skuteczność rofekoksybu i naproksenu w reumatoidalnym zapaleniu stawów. Rofekoksyb i naproksen miały podobną skuteczność w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów (Tabela 3). Ponadto, wskaźniki przerwania leczenia ze względu na brak skuteczności były niskie w obu grupach (6,3% w grupie otrzymującej rofekoksyb i 6,5% w grupie naproksenowej).
Niekorzystne zdarzenia żołądkowo-jelitowe
Potwierdzone zda- rzenia z górnego odcinka przewodu pokarmowego wystąpiły u 177 pacjentów. U 53 z tych pacjentów zdarzenie było skomplikowane. Dodatkowych 13 pacjentów miało zdarzenia zgłoszone przez badaczy, ale zostały one ocenione przez komitet punktu końcowego jako niepotwierdzone.
Ryc. 1. Skumulowana częstość występowania Pierwotnego Punktu Końcowego Potwierdzonej Górnej Części Żołądkowo-jelitowej u Wszystkich Pacjentów z Randomizacją
[przypisy: choroba hirschsprunga objawy, kał ołówkowy, nerw językowy ]
[przypisy: triamcynolon, słupki odgradzające, argol ]
[patrz też: choroba hirschsprunga objawy, kał ołówkowy, zakrzep odbytu ]