Skip to content

Infliksymab i metotreksat w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów czesc 4

2 tygodnie ago

188 words

Randomizacja, przyczyny przerwania leczenia i liczby pacjentów, którzy ukończyli badanie. Inne przyczyny przerwania leczenia obejmowały wycofanie zgody i wycofanie z powodu niezgodności. Czterdziestu czterech pacjentów (50 procent) w grupie, która otrzymała sam metotreksat, przerwała leczenie, w porównaniu z 71 z całkowitej liczby 340 pacjentów (21 procent) w grupach, które otrzymały infliksymab plus metotreksat (Figura 1). Brak skuteczności był powodem przerwania leczenia w przypadku 32 pacjentów (36 procent) w grupie, która otrzymywała sam metotreksat i 40 pacjentów (12 procent) w grupach otrzymujących infliksymab i metotreksat. Podobna liczba pacjentów w grupach leczniczych przerwała terapię z powodu zdarzeń niepożądanych (ryc. 1).
Skuteczność
Tabela 2. Tabela 2. Odpowiedzi kliniczne i laboratoryjne w 54 tygodniu. Rysunek 2. Wykres 2. Średni wzrost procentowy w stosunku do linii bazowej w punktach dla kwestionariusza oceny stanu zdrowia (HAQ) (panel A) i komponentu mentalnego (panel B) oraz komponentu fizycznego (panel C) wyników badań lekarskich skróconych Formularz ogólnego badania stanu zdrowia (SF-36). Testy statystyczne porównujące każdą grupę infliksymabu z grupą otrzymującą metotreksat (MTX) i placebo przeprowadzono w tygodniach 30 i 54, a wyniki były następujące: w panelu A różnice były znaczące w tygodniu 30 (P <0,001) i w tygodniu 54 (P.0,001) dla wszystkich grup infliksymabu, ale otrzymujących 3 mg na kilogram co osiem tygodni; w panelu B nie było znaczących różnic w obu przypadkach; oraz w panelu C różnice były znaczące dla wszystkich grup infliksymabu w tygodniu 30 (P <0,05) i dla wszystkich grup infliksymabu, ale otrzymujących 3 mg na kilogram co osiem tygodni w 54 tygodniu (P.0,015).
Objawy i oznaki reumatoidalnego zapalenia stawów zmniejszyły się u większej liczby pacjentów w grupach otrzymujących infliksymab i metotreksat niż w grupie, która otrzymywała sam metotreksat, co oceniono na podstawie odsetka odpowiedzi ACR 20, ACR 50 i ACR 70 (Tabela 2). Chociaż tendencja do najniższej dawki infliksymabu (3 mg na kilogram co osiem tygodni) była mniej skuteczna niż inne dawki, różnica ta była znacząca tylko w odniesieniu do odpowiedzi ACR 50 (P = 0,008 dla porównania z grupa otrzymała 10 mg infliksymabu na kilogram co osiem tygodni, a P = 0,02 dla porównania z grupą otrzymującą 10 mg infliksymabu na kilogram co cztery tygodnie). Wyniki były podobne, gdy analizowano poszczególne komponenty kryteriów ACR, w tym liczbę spuchniętych stawów, liczbę tkliwych stawów, ocenę bólu pacjenta, ogólną ocenę pacjenta i lekarza (dane niepokazane) i C-reaktywną surowicę. stężenia białka: wszystkie dawki infliksymabu i metotreksatu przewyższają metotreksat i placebo (p <0,001, z wyjątkiem bólu w grupie otrzymującej 3 mg na kilogram co osiem tygodni, dla których P = 0,016). Wszystkie dawki infliksymabu i metotreksatu również znacząco (P <0,001) obniżały wartości czynnika reumatoidalnego w surowicy (o około 40 procent) po 54 tygodniach, podczas gdy sam metotreksat nie wywierał znaczącego wpływu [więcej w: kał ołówkowy, paklitaksel, ruchy robaczkowe jelit ] [patrz też: citalopram, promazyna, namiot magazynowy ] [hasła pokrewne: rakowiak wyrostka robaczkowego, nerw językowy, mięsak jelita cienkiego ]